Archiwa autora: Aleksandra Joanna Małgorzata

Co łączy następujące zespoły: Metallica, Iron Maden, Behemoth, Vader, TSA, Black Sabbath? Wiadomo, sława i rozpoznawalność na pewno, ale i obco brzmiące nazwy. Wśród tych gigantów szeroko pojętego metalu są trzy polskie formacje, które mają oddanych fanów (i renomę) na całym świecie. Chociaż muzyka metalowa nie jest mi w żaden sposób bliska, to z wielkąCzytaj dalej „Ave, Satan! [Skóra i ćwieki na wieki. Moja historia metalu, Jarek Szubrycht]”

Powiedzieć, że Jerzy Pilch wielkim twórcą był, to nic nie powiedzieć. Był twórcą w sensie ścisłym. Tak oto, nieudolnie naśladując charakterystyczną Pilchową frazę, chcę pochylić czoło w hołdzie nad trudem Witolda Beresia, który na ponad 700 stronach próbował się zmierzyć z fenomenem swego przyjaciela nie tylko po piórze.   Nieznane teksty. Tajemnica kobiet. Literatura, życieCzytaj dalej „Pilchu w sensie ścisłym [Pilchu, Witold Bereś]”

Rozmowa dwojga bliskich sobie ludzi, obojga spełnionych artystów, zilustrowana zdjęciami z domowego archiwum rodziny. Zdawać by się mogło, że to czytelniczy przepis na sukces. A jednak ta lektura pozostawia po sobie jakiś mrok. Ciekawa byłam tego pokoleniowego dialogu, więc niepomna ostrzeżenia umieszczonego na początku, że Ta książka może zranić twoje uczucia. Jeśli nie chcesz, nieCzytaj dalej „Jak ojciec z córką [Nakurwiam zen, Maria Peszek]”

Odniesień do innych dzieł literackich, jak to u Noblistki, jest tutaj sporo, dość wyliczyć  Żaby Arystofanesa, gdzie pojawiają się tytułowe empuzy, czyli zmiennokształtne kobiece demony, Czarodziejską górę Manna czy prozę Schulza. Ale Empuzjon to wszakże „horror przyrodoleczniczy”, więc i wszelka niesamowitość gra tu znaczącą rolę. Zaczyna się jednak od tego, że do Sokołowska na DolnymCzytaj dalej „Pewnej jesieni w uzdrowisku [Empuzjon, Olga Tokarczuk]„

Najnowszą książkę dwukrotnego laureata Nagrody Pulitzera w kategorii literatury pięknej (którą to nagrodę otrzymał za Kolej podziemną, uhonorowaną także Nagrodą im. Arthura C. Clarke’a, i Miedziaki) nazywa się kryminałem, powieścią kryminalną albo i powieścią obyczajową z wątkami gangsterskimi. Nieistotne zaszufladkowanie gatunkowe, ważniejsze, jak się to czyta. A czyta się bardzo dobrze, bo to rzecz wciągającaCzytaj dalej „Mr. Carney i Mr. Ray [Rytm Harlemu, Colson Whitehead]„

Oscarowa książka (w 2021 r. nagrodzona w kategoriach najlepszy film, najlepsza aktorka pierwszoplanowa i najlepszy reżyser), pokazująca, że, owszem, wędrówką życie jest człowieka, lecz czasem ta wędrówka jest jedynym wyjściem, by przeżyć to życie w miarę godnie i na swoich warunkach. Jessica Bruder, podczas pracy nad swoim reportażem, spędziła trzy lata w podróży i przejechałaCzytaj dalej „Koczownicy nowej ery [Nomadland. W drodze za pracą, Jessica Bruder]”

To nie jest łatwa i przyjemna lektura. I dobrze, bo w życiu nie zawsze bywa i łatwo, i przyjemnie – zwłaszcza gdy się jest osobą niebinarną, ma dysfunkcyjną, niewspierającą rodzinę, w której jedyną bliską osobą jest szalona babcia. Która niestety już się żegna z tym padołem. Narratorki pierwszoosobowe mamy tu dwie: Stasia i Magda, babciaCzytaj dalej „Babciu, jak żyć? [Tyłem do kierunku jazdy, Sylwia Chutnik]”

Co byś zrobiła/zrobił, gdybyś trafiła/trafił do alternatywnej wersji miasta (i lat) swojej młodości? Czy byłoby jak zawsze, czy jednak całkiem inaczej? Ta powieść Miłoszewskiego, reklamowana na okładce jako komedia ironiczno-romantyczna o parze, która dostała szansę przeżycia jeszcze raz swojej miłości. I o narodzie, który dostał szansę przeżycia jeszcze raz swojejhistorii. I o tym, co zCzytaj dalej „Alternatywny PRL [Jak zawsze, Zygmunt Miłoszewski]”

Czwarty tom o perypetiach samozwańczej detektyw profesorowej Zofii Szczupaczyńskiej rozgrywa się w mglistym listopadzie 1900 r., jak zawsze w Krakowie i okolicach. Niedaleko jej kamienicy znaleziono ciało młodego człowieka, a już za kilka dni Lucek Rydel popełni mezalians, żeniąc się z córką gospodarza z podkrakowskich Bronowic… Profesorowa zrobi wszystko, by być na tym ślubie –Czytaj dalej „Cała prawda o bronowickim weselu [Złoty róg, Maryla Szymiczkowa]”