Zamykający, czwarty tom serii Lustrzanna prowadzi bohaterów do odkrycia spiętrzonych przez wszystkie tomy tajemnic w podziemiach Obserwatorium Odchyleń, dokąd Ofelia ucieka przed deportacją z arki Babel, zaś Thorn zostaje przekierowany przez niebezpiecznych Genealogów.
Echa namnażają się na potęgę, coraz więcej arek staje się ofiarami znikania i dziurawienia przestrzeni. Ofelia próbuje zrozumieć naturę Innego i odkryć jego tożsamość, żeby zapobiec dalszym stratom. Jednak okazuje się, że to pierwsza warstwa zagadek. W Obserwatorium jest poddawana licznym eksperymentom, mającym na celu pogłębienie efektu odwrócenia dziewczyny – jednak w jakim celu? Nie wiadomo. Nikt się tam do nikogo nie odzywa.
W ostatnim tomie autorka podejmuje wiele wątków, niektóre ucina w sposób urągający intelektowi, inne – zaczęte wcześniej – okazują się zbędne, jak na przykład historia Wiktorii, cierpiącej na nieznaną przypadłość, odrzuconą przez ojca, której wątek kończy się niespodziewanie bez wyjaśnienia. Albo wielki pościg za Łukiem Tęczy i jej duchem rodziny – zamknięty w jednym zdaniu. Ale wyjaśnienia, dlaczego Janus nie był obecny w kluczowych momentach – zabrakło. Teraz jednak wyjaśnia się, dlaczego Ofelia jest z natury niezdarna i cicha oraz dlaczego bycie lustrzanną może być niebezpieczne.
Ostatecznie całość odczytuję jako pacyfistyczną metaforę – protest przeciwko wojnom, które wywołują dorośli, ale to dzieci najczęściej i najbardziej cierpią, nie rozumiejąc zła, które czai się wokół. I jako taka ma dla mnie największą wartość, choć domyślam się, że jako przeznaczona dla nastolatków, może nie odkryć przed czytelnikami wszystkich kart.
Choć seria Dabos ma swoje gorsze momenty, to życzyłabym sobie, żeby powstawało więcej tego typu powieści młodzieżowych, które są jednocześnie subtelne i pokazują drzwi do różnych interpretacji i używania poetyki czy teorii literatury podczas czytania.
Autor: Christelle Dabos
Tytuł: Echa nad światem
Tłumaczenie: Pawel Łapiński
Wydawnictwo: Entliczek
Data: 2021
Z drugiej strony 